น.ส.หทัยภัทรชุ่มจิตต์ม.4/2เลขที่38

น.ส.หทัยภัทร ชุ่มจิตต์ ม.4/2 เลขที่38

วันหนึ่งหลังจากที่ฉันกลับมาจากโรงเรียน วันนั้นไม่มีการบ้าน

แม่ของฉันจึงมอบหน้าที่ให้ คือ เลี้ยงน้อง น้องสาวของฉันชื่อ ป้อน

อายุ 3 ขวบ ฉันจึงพาน้องไปขี่จักรยานเล่น บ้านของฉันไม่ได้อยู่ในเมือง

จึง ไม่ค่อยมีรถพลุกพล่านสักเท่าไหร่ ตอนนั้นเป็นเวลาเกือบ 6โมงเย็น

แล้วฉันก็พ่วงน้องออกไป ประมาณครึ่ง กิโลเมตร สองข้างทางมีแต่ต้นไม้

ที่อยู่ในไร่ของชาวบ้านมีต้นมะพร้าวกระจายกัน 5 - 6 ต้น ทันใดนั้น !

เราทั้งสองก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง เหมือนรถตุ๊กๆ ตามหลังเรามา

แต่เมื่อหันหลังไปดูก็ไม่เจอ เสียง นั้นดังขึ้นเรื่อยๆ และใกล้เข้ามา

ทางซ้ายทุกขณะ เราทั้งสองต่างตาเหลือก ด้วยสัญชาตญาณเพราะไม่ได้

ตั้งใจ เราทั้งสอง ต่างเงยหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้า แล้วสิ่งนั้นก็เลื่อนผ่านหัวเราไป

ทางขวา มองสิ่งนั้นจนลับสาย ตาด้วยความอึ้งขาของฉันมันชา ถีบจักรยานไม่ออก

สิ่งที่เห็นคือ เครื่องบินสงคราม 2 ลำ มันบินเฉี่ยวยอดต้น มะพร้าวไป

(จะลงมาทับหัวอยู่แว้ววววววว)

น.ส.หทัยภัทร ชุ่มจิตต์ม.4/2 เลขที่38

เมืองลับแล

ปู่ของฉันเคยเล่าให้ฉันฟังว่า ตอนปู่ยังเด็ก ปู่อาศัยอยู่ที่หมู่บ้าน

ใน อ.ท่ายาง ติดๆกับ อ.แก่งกระจาน หมู่บ้านจะมีภูเขาล้อมรอบ

ทุกๆวันพระ จะมีเสียงบรรเลงระนาด และเสียงงานมโหรสพดังขึ้น

บนภูเขา

วันหนึ่งมีชายคนหนึ่งเดินไปตามเสียงนั้น เดินขึ้นภูเขา

ไปเรื่อยๆ จนไปอยู่ที่สถานที่หนึ่ง เหมือนอยู่ในอีกมิติ บริเวณรอบๆ

เต็มไปด้วยต้นลีลาวดีที่มีดอกหลากสีเต็มต้น กลิ่นของดอกลีลาวดี

อบอวลไปทั่ว หลังจากได้ชมความสวยงามของธรรมชาติ เขาเริ่ม

กระหายน้ำ แล้วเขาก็เดินไปเจอสระน้ำที่มีน้ำใสมาก เห็นปลาแหวกว่าย

ไปทั่วสระเมื่อเขาดื่มน้ำเข้าไป เขารู้สึกสดชื่นเหมือนน้ำที่ดื่มเป็นน้ำทิพย์

จากนั้นเขาได้เจอกับหญิงสาวที่มีรูปร่างหน้าตาสวยงามมาก

และเกิดความรักใคร่กับสาวผู้นั้น เขาทั้งสองอยู่กินด้วยกันที่นั่น

อยู่มาวันหนึ่ง ชายผู้นั้นออกไปตัดฟืน เขาเดินตัดฟืน

ไกลออกจากบ้านไปเรื่อยๆ .........................แล้วเขาก็มาอยู่ที่บริเวณ

บนภูเขา ที่เขาเดินขึ้นมาตามเสียงงานมโหรสพเมื่อหลายปีก่อน